Bełza Władysław (ur. 17 października 1847 w Warszawie, zm. 29 stycznia 1913 we Lwowie), polski poeta neoromantyczny, piszący w duchu patriotycznym, nazywany piewcą polskości. Publicysta, animator życia kulturalnego, oświatowego i prasowego.
Ceynowa Florian Stanisław (także Cenowa, Cejnowa, ur. 4 maja 1817 w Sławoszynie w powiecie puckim - zm. 26 marca 1881 w Bukowcu koło Świecia), kaszubski działacz narodowy, lekarz, badacz folkloru i języka kaszubskiego. Słowianofil, był uczestnikiem zjazdów słowiańskich w Pradze (1848) i Moskwie (1867). W 1879 opracował pisownię dla języka kaszubskiego.
Dunikowski Xawery (1875-1964), rzeźbiarz i malarz. Uczeń K. Laszczki. W latach 1904-1909 profesor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, 1910-1914 w Krakowie, następnie w Londynie i Paryżu. Od 1923 profesor Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W czasie II wojny światowej w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz. Cały swój dorobek artystyczny przekazał państwu. Muzeum monograficzne jego imienia powstało w 1965 w warszawskiej Królikarni. Zainteresowania malarskie kontynuował w cyklach: Oświęcim, Kaktusy, Baby nieborowskie, Człowiek w przestrzeni.
Glinka Michał Iwanowicz (1 czerwca 1804 - 15 lutego 1857) to kompozytor rosyjski. Studiował w Moskwie a także w Berlinie i we Włoszech. Glinka jest uważany za twórcę narodowej opery rosyjskiej łącząc w niej tradycyjny folklor rosyjski z nowymi prądami w muzyce zachodniej Europy. Twórczość Glinki była inspiracja dla grupy rosyjskich kompozytorów nazwanej Potężna gromadka.
Grzymała-Siedlecki Adam, właśc. Adam Franciszek Józef Siedlecki (1876-1967), polski literat, dramaturg, reżyser, kierownik teatrów. Przez krótki okres związany był z teatrem amatorskim, więziony w Cytadeli Warszawskiej, po zwolnieniu wyjechał do Krakowa, gdzie po studiach na Uniwersytecie Jagiellońskim zajął się dziennikarstwem. Od 1922 w Bydgoszczy, nadano mu tytuł honorowego dyrektora Teatru Polskiego. IZBA PAMIĘCI, w której znajdują się prace z teorii i historii teatru, literatury oraz rękopisy, listy i pamiątki osobiste pisarza.
Jaracz Stefan (ur. 24 grudnia 1883 w Żukowicach Starych koło Tarnowa, zm. 11 sierpnia 1945 w Otwocku) - polski aktor teatralny i filmowy, pisarz, publicysta; założyciel i dyrektor teatru Ateneum w Warszawie.
Komuna Paryska - zryw rewolucyjny plebsu Paryża. Trwała od 18 marca 1871 do 30 maja 1871. Ruch komunardów był początkowo protestem przeciwko upokorzeniu zadanemu Francji przez Niemców i kierował się przeciwko winnym klęski wojennej. Bardzo szybko bunt i niezadowolenie społeczne przekształciły się w ruch dążący do zasadniczej przebudowy ustroju Francji.
Kozal Michał (ur. 25 września 1893 - zm. 26 stycznia 1943), biskup, męczennik, błogosławiony Kościoła katolickiego. W 1918 roku przyjął święcenia kapłańskie, po święceniach pracował jako wikariusz i katecheta w Bydgoszczy. W 1927 roku został mianowany ojcem duchownym, a po dwóch latach rektorem Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Gnieźnie. W sierpniu 1939 roku, tuż przed wybuchem II wojny światowej bł. Michał Kozal przyjął sakrę biskupią w katedrze we Włocławku. Trzy miesiące później został aresztowany przez hitlerowców. Początkowo więziono go w Lądzie nad Wartą, w kwietniu 1941 roku został przewieziony do Inowrocławia, później do Berlina. 25 kwietnia 1941 roku trafił do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie więziono ok. 2 tysięcy księży. Chory i wyczerpany do końca ofiarnie wspomagał swoich współwięźniów. Bp Kozal zmarł w 1943 r. Władze obozowe podały, że zmarł na tyfus, najprawdopodobniej jednak został zabity śmiercionośnym zastrzykiem. Beatyfikował go papież Jan Paweł II w 1987 r. w Warszawie.
Zofia Nałkowska (ur. 10 listopada 1884 w Warszawie, zm. 17 grudnia 1954 tamże) – polska pisarka, publicystka i dramatopisarka, posłanka do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm Ustawodawczy.Decyzją Międzynarodowej Unii Astronomicznej jeden z kraterów na Wenus został nazwany Nalkowska na cześć Zofii Nałkowskiej. Nagrody i odznaczenia - 1929 – Nagroda miasta Łodzi, 1936 – nagroda państwowa za "Granicę", 1953 – nagroda państwowa I stopnia za całokształt twórczości
Nowowiejski Feliks (ur. 7 lutego 1877 w Barczewie na Warmii, zm. 18 stycznia 1946 w Poznaniu) - polski kompozytor, dyrygent, pedagog, organista-wirtuoz i organizator życia muzycznego. Do najbardziej znanej kompozycji Nowowiejskiego należy Rota.
Cyprian Kamil Norwid, właściwie Cyprian Ksawery Gerard Walenty Norwid herbu Topór (ur. 24 września 1821 w Laskowie-Głuchach, zm. 23 maja 1883 w Paryżu) – polski poeta, prozaik, dramatopisarz, eseista, grafik,
rzeźbiarz, malarz i filozof. Często uważany za ostatniego z czterech najważniejszych polskich poetów
romantycznych. Wielu historyków literatury uważa jednak taki pogląd za zbytnie uproszczenie, zaliczając
jego twórczość raczej do klasycyzmu i parnasizmu.
Popiełuszko Jerzy (1947-1984), duchowny, kapelan Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność".W czasie stanu wojennego odprawiał comiesięczne msze święte za Ojczyznę w kościele Św. Stanisława Kostki w Warszawie. W kazaniach podejmował problemy moralne i polityczne, mówił o wolności i godności człowieka. Atakowany i szykanowany przez władze i propagandę państwową. 19 października 1984 odprawił swoją ostatnią mszę na bydgoskich Wyżynach, w kościele p.w. Polskich Braci Męczenników. Zamordowany przez oficerów Służby Bezpieczeństwa po mszy w drodze do Torunia.
Staff Leopold (ur. 14 listopada 1878 we Lwowie, zm. 31 maja 1957 w Skarżysku-Kamiennej) – polski poeta, tłumacz i eseista, dwukrotnie odznaczony tytułem doktora honoris causa. Jeden z najwybitniejszych twórców literatury XX wieku[1], poeta laureatus. Przedstawiciel trzech epok: Młodej Polski, Dwudziestolecia międzywojennego oraz czasów powojennych.
Kubuś Puchatek (ang. Winnie-the-Pooh) – postać z literatury dziecięcej stworzona 14 października 1926 roku przez brytyjskiego pisarza A. A. Milne'a. Podobnie jak i wiele innych postaci z książek Milne'a, Kubusia Puchatka został nazwany imieniem jednej z zabawek Christophera Robina Milne (1920 - 1996), syna pisarza. Z kolei pluszowa zabawka Christophera została nazwana tak od imienia niedźwiedzicy Winnipeg będącej żywą maskotką kanadyjskiego wojska z Korpusu Weterynaryjnego Kanady. Została kupiona za 27 dolarów przez porucznika Iana Gary'ego. W październiku 1914 r. została przewieziona do Wielkiej Brytanii. Postanowiono pozostawić ją w londyńskim ogrodzie zoologicznym. Zdechła 12 maja 1934. W 1924 roku Alan Milne pierwszy raz przyszedł do zoo z czteroletnim synem Christopherem, który bardzo polubił Winnie. Trzy lata wcześniej Milne kupił w domu handlowym Harrods i dał synowi na jego pierwsze urodziny pluszaka firmy "Alfa Farnell". We wrześniu 1981 61-letni Christopher Robin Milne, uczestniczył w odsłonięciu pomnika niedźwiedzicy Winnie (naturalnych rozmiarów, dzieło Lorne Makkina) w londyńskim zoo.
Leopold Staff (ur. 14 listopada 1878 we Lwowie, zm. 31 maja 1957 w Skarżysku-Kamiennej) – polski poeta, tłumacz i eseista, dwukrotnie odznaczony tytułem doktora honoris causa. Jeden z najwybitniejszych twórców literatury XX wieku[1], poeta laureatus. Przedstawiciel trzech epok: Młodej Polski, Dwudziestolecia międzywojennego oraz czasów powojennych. Początkowo związany z dekadentyzmem (Dzień duszy, 1903), później klasycysta (zaliczany czasem do szkoły parnasistów), a w ostatnim okresie twórczości - awangardzista (Wiklina, 1954).
Wiosna Ludów – seria zrywów rewolucyjnych i narodowych, jakie miały miejsce w Europie w latach 1848 - 1849, przy czym określeniem "lud" nazywano społeczności dążące do uzyskania udziału w rządach, warstwy społeczne dążące do polepszenia warunków bytowych i narodowości walczące o spełnienie swoich aspiracji w różnej postaci: autonomii, niepodległości, lub zjednoczenia w ramach jednego państwa. W latach 1848-1849 można więc wyróżnić trzy nurty rewolucyjne: ustrojowy, społeczny i narodowy. Wiosna Ludów objęła niemal całą Europę. Do wystąpień nie doszło w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz w Imperium Rosyjskim, zaś na Półwyspie Iberyjskim doszło jedynie do wystąpień chłopskich. Ruchy rewolucyjne w jednym państwie oddziaływały na inne narody. Informacje o wystąpieniach rozchodziły się stosunkowo szybko, prowadząc do kolejnych powstań. Można w takim wypadku mówić o rewolucji europejskiej. Wielu aktywnych działaczy Wiosny Ludów działało na terenie różnych państw i porozumiewało się ze sobą.
Żeleński Tadeusz (1874-1941) pseudonim Boy, urodził się 21 grudnia 1874 roku w Warszawie. Tadeusz Żeleński był poetą, tłumaczem, satyrykiem, krytykiem literacki,, z wykształcenia lekarzem. Syn kompozytora Władysława, cioteczny brat poety Kazimierza Tetmajera. Po zakończeniu I wojny światowej definitywnie skończył praktykę lekarską i w 1922 roku zamieszkał w Warszawie, gdzie zajmował się wyłącznie pracą literacką i publicystyczną. Po zajęciu Lwowa przez wojska hitlerowskie został aresztowany i wraz z innymi przedstawicielami polskiej inteligencji, rozstrzelany na stokach Kadeckiej Góry w nocy z 3 na 4 lipca 1941 roku.